1 χρόνος Λονδίνο - μέσα από φωτογραφίες

Πριν ένα χρόνο ακριβώς έφτανα με one way πτήση της Virgin από το Los Angeles στο Λονδίνο. Απλώς με 2 βαλίτσες ρούχα και γκάτζετς, και τα υπόλοιπα πράγματα να έχουν πάει με το πλοίο (έφτασαν 1 μήνα αργότερα).

Λίγες μέρες αργότερα πήρα και το iPhone. Για πρώτη φορά θα είχα συνεχώς μαζί μου μια φωτογραφική μηχανή (όχι τρομερή, αλλά δεν μπορείς να τα έχεις όλα). Έτσι, συχνά πυκνά έβγαζα φωτογραφίες που υπό άλλες συνθήκες δε θα το έκανα γιατί δε θα είχα σκεφτεί να πάρω φωτογραφική μαζί. Έτσι, γεννήθηκε μια νέα γενιά φωτογραφιών: οι φωτογραφίες δρόμου.

Το υπόλοιπο post είναι μια φωτογραφική ξενάγηση στην περασμένη χρονιά, μέσα από το φακό του iPhone.




Το πρώτο μου κρεβάτι στην Αγγλία - ένα φουσκωτό στρώμα στο πάτωμα σε σπίτι φίλου, καλυμμένο με τα σεντόνια που είχα στη βαλίτσα.





Το πρώτο μου σπίτι - Dean Court ονομάζεται. Είμαι ακόμα εδώ.





Το πολιτιστικό μεγαλείο του Λονδίνου: top θεατρικά σόου (wicked), να διαφημίζονται δίπλα-δίπλα με εκθέσεις του Βρεταννικού Μουσείου.





Η πρώτη μουντίλα - κάπου το Σεπτέμβρη, από το παράθυρο του σπιτιού.





Σύντομα βγήκε και το πρώτο podcast από το Λονδίνο (εδώ), με το ανάλογο background.





Και αρχίσαμε τις πλάκες με τις τιμές, με αυτό το τυρί στο αγγλικό Whole Foods: £2.29 για... 100gr!





Μερικές μέρες αργότερα, περνώντας από το Canary Wharf, ιδού μια... βάρκα να βουλιάζει!





Και όσο πλησιάζανε οι γιορτές, οι προσφορές στα μαγαζιά αυξανόντουσαν. Όπως το εκπληκτικό παρακάτω - wow - deal.





Η παρακάτω φώτο είναι από την επίσκεψη στα Bodyworlds, στο φουτουριστικό Ο2. Ο πλαστικοποιημένος άνθρωπος κρατάει το... δέρμα του.






Επίσκεψη στο ΙΚΕΑ. Αντί να κρατάμε σημειώσεις με μολύβι και χαρτί τις τοποθεσίες που βρίσκονται τα έπιπλα στο τέλος του μαγαζιού, απλώς τράβαγα φώτο το καρτελάκι.





Δύο χειροποίητες πίτσες, για βραδινό.






Στη Χριστουγεννιάτικη αγορά, το παρακάτω μαγαζί είχε την πιο πρωτότυπη διακόσμηση. Δέντρο από... τζιν.





Στο Harrods, το πιο ακριβό κομμάτι κρέας που έχω δει. £175 το κιλό!





Γιατί να προσπαθώ να θυμηθώ που πάρκαρα στο Mall. Απλώς, τραβάω μια φώτο με τη θέση και είμαι ξέγνοιαστος.





Το παρακάτω μαγαζί ήλπιζα να είναι σχολή γραφιστών και photoshop. Τελικά, όπως υποπτεύτηκα, ήταν - και καλά - για προσθήκη μαλλιών. Yeah, right.





Ο Rowan Atkinson να υπογράφει αυτόγραφα μετά την παράσταση του Oliver.





Ιανουάριος: Το Lost ξεκινάει, με την ανάλογη διαφήμιση στο tube.





Τέλη Ιανουαρίου είχαμε αυτές τις εκπληκτικές χιονοπτώσεις. Σε διασταυρώσεις που φυσιολογικά σφύζουν από κίνηση, όπως η Tottenham Court Road παρακάτω, δεν υπήρχε ψυχή.





Και άλλες τιμές: Ο καφές από τη Χαβάη, £14.88. Τα 250gr.





Το παιχνιδάδικο Hamleys, κοκορεύεται πως είναι το παλιότερο στον κόσμο, και το δείχνουν.





Μια τυπική μέρα στο super marker, με τα ανάλογα ψώνια.





Σε μια έκθεση, το πρώτο walkman της Sony!





Μάρτιος: Άνοιξη.





Σκεφτόμουνα πολύ σοβαρά να πάρω ένα από αυτά. Είναι ατομικές προπέλες για τη θάλασσα.





Επίσκεψη στον τάφο του Karl Marx, ο οποίος είχε γίνει και αντικείμενο βομβιστικής επίθεσης πρόσφατα. Είχε πάει στο Λονδίνο για να μελετήσει τον... καπιταλισμό.







Στο Waterloo, έχει αναρτηθεί λίστα με μερικά από τα θύματα του "Great War". Έτσι ονομαζόταν ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος πριν γίνει ο δεύτερος.





Ένα βιβλιοπωλείο που δεν μπορούσα να μην αντισταθώ στο όνομά του.





Στην καρδιά του recession, ο Άγλλος βρίσκει πάντα λίγο χιούμορ.





Αρχές Ιουνίου στην Αμερική. Εκμεταλλευόμενος τις καλές τιμές, την πτώση του δολαρίου, και το free shipping του Amazon, το ξενοδοχείο είχε γεμίσει κούτες.





Η πιο effective πινακίδα απαγόρευσης πάρκινγκ που έχω δει, από την 5th Ave στη ΝΥ.





Πίσω στο Λονδίνο. Έψαχνα για καιρό την τοποθεσία του τάφου του Νεύτωνα στο Westminster Abbey, και τελικά το βρήκα.





Εξαιρετικά φτηνό σπίτι να νοικιάσεις στο κεντρικό Λονδίνο. Μόνο £9750 ενοίκιο. Την εβδομάδα!





Ο τοπικός μας Τούρκος κεμπαμπτζής στο South Woodford, δε μας αφήνει παραπονεμένους.





Επανερχόμαστε στα ονόματα: bar όνομα και πράγμα στο Shepherd's Bush.





Το αγαπημένο μου γκάτζετ. Λάμπα αφής, χωρίς κουμπιά, χωρίς τίποτα. Απλώς αγγίζεις οπουδήποτε τη βάση.





Επιστροφή στην Ελλάδα για μερικές μέρες. Ιδού ο υπερσύγχρονος πίνακας ανακοινώσεων δρομολογίων του ΚΤΕΛ Λαμίας.





Ελληνικοί δρόμοι. Δε νομίζω να είναι νόμιμο αυτό.





Διαλέγοντας παπούτσι για το γάμο μου. €450 στον Καλογήρου (και καλά νέα collection), €180 στο Liberty του Λονδίνου σε έκπτωση θεωρούμενο ξεπερασμένο. Τελικά διάλεξα το δεξί.





Πάρκινγκ στο κέντρο του Λονδίνου. Αυτό είναι επιπλέον από τις €8 που κοστίζει για να μπεις στο κέντρο.





Εκπληκτικό διπλό ουράνιο τόξο τον Ιούλιο.





Έξω από το Harrods, διαμαρτυρία για τα ζώα που σκοτώνονται για να πουλάνε ωραίες γούνες.





Μαγαζιά στο Camden. Όχι δεν είναι απόκριες, απλώς εδώ γεννήθηκε το punk.





Χωρίς σχόλια...





Όπως έλεγα και στο περασμένο ποστ, όταν κάτι δε πάει καλά και έχει διακοπή στο μετρό και φταίει η εταιρία, δημοσιεύουν ανακοινώσεις σαν την παρακάτω αργότερα την ίδια μέρα.






Συναυλία στο Royal Albert Hall. Γιατί να αγοράσω το πρόγραμμα όταν μπορώ να το έχω online?





Υπαίθριος Σαίξπηρ - και δωρεάν.





Η φέτα έχει προστατευόμενη ονομασία προέλευσης, άρα δε μπορεί να τη χρησιμοποιήσει εταιρία εκτός Ελλάδας. Βέβαια συνεχίζουν να βγάζουν κανονικά φέτα, απλώς την βαφτίζουν αλλιώς, πχ "soft cheese".





Με διαφορά το φτηνότερο αφρόλουτρο που έχω βρει. Μόλις £0.08!






Τέλος, η καριέρα του Μπέκαμ δεν πρέπει να πηγαίνει και πολύ καλά όταν διαφημίζει... sharpie!