Η εικόνα μιας χώρας
Στο στρατό όπου υπηρετώ εδώ και 3 μήνες, είχα την ευκαιρία να γνωρίσω άτομα από όλες τις πλευρές της ελληνικής κοινωνίας. Ήταν μια ενδιαφέρουσα αλλαγή, καθώς έσπασε ο κύκλος γνωριμιών των τελευταίων ετών που ήταν σχεδόν αποκλειστικά διδακτορικοί, καθηγητές, ή τουλάχιστον πτυχιούχοι. Γνωρίζω σχεδόν καθημερινά άτομα που έχουν βγάλει μόνο δημοτικό, που δουλεύουν από τα 16 τους, που είναι 21 χρονών και έχουν δικά τους μαγαζιά και δουλειές. Που δεν είναι πλούσιοι ούτε μορφωμένοι, αλλά έχουν σχηματίσει τις προσωπικότητές τους μέσα από την πραγματική ζωή.
Και άρχισα να σκέφτομαι την ιστορία του Richard Feynman, όπου όταν επισκέφτηκε τη Βραζιλία (το Ρίο αν θυμάμαι καλά), μετά τις διαλέξεις του μπήκε σε ένα ταξί για να γυρίσει την πόλη. Όταν τον ρώτησε ο ταξιτζής που θέλει να τον πάει, δεν του είπε καμιά από τις κοσμοπολίτικες, τουριστικές περιοχές της πόλης. "Θέλω να δω τις φτωχογειτονιές", απάντησε. "Να δω πώς ζει ο απλός κόσμος".
Τώρα, 7 χρόνια αφού έχω διαβάσει το συγκεκριμένο κομμάτι, και έχοντας πια ζήσει καλά σε 3 χώρες, διαπιστώνω πόσο δίκιο είχε ο Feynman. Διότι αυτό που χαρακτηρίζει τη διαφορετικότητα μιας χώρας δεν είναι οι πλούσιοί της, αλλά οι φτωχοί της.
Οι πλούσιοι έχουν παρόμοια χαρακτηριστικά ανεξαρτήτως σε ποια χώρα βρίσκονται. Θα έχουν iPhone, θα οδηγούν Mercedes, θα μένουν σε ένα μεγάλο μοντέρνο σπίτι, θα πηγαίνουν διακοπές σε εξωτικές παραλίες. Θέλουν να έχουν έλεγχο, να επηρεάζουν, να τους αντιγράφουν.
Παρόμοια, όσο πιο μορφωμένος είναι κάποιος, τόσο πιο ανεξάρτητος γίνεται από το παρελθόν του. Οι καθηγητές για παράδειγμα, που θεωρούνται η "απόλυτη" μορφή μόρφωσης, δεν έχουν τεράστιες διαφορές μεταξύ των χωρών. Λίγο πολύ, όλοι θέλουν να προωθήσουν την επιστήμη, να δημιουργήσουν κάτι σημαντικό, να κερδίσουν μεγάλα grants, να βγάλουν φοιτητές, να καταλάβουν τον κόσμο.
Με άλλα λόγια, το χρήμα και η μόρφωση "εξισώνουν" την κουλτούρα και το παρελθόν των ανθρώπων (τουλάχιστον σε σύγκριση με κάποιον που δε διαθέτει αυτά). Τους "εκπαιδεύουν".
Πχ ένας πλούσιος Έλληνας και ένας πλούσιος Άγγλος δεν έχουν και τόση μεγάλη διαφορά στον τρόπο ζωής τους. Αλλά αν συγκρίνεις έναν φτωχό Έλληνα και έναν φτωχό Άγγλο, η διαφορά στην κουλτούρα είναι χαώδης.
Για αυτό το λόγο, αν θες να δεις πραγματικά το χαρακτήρα μιας χώρας, το τι σόι άτομα κουβαλάει, δε μπορείς να κρίνεις ούτε από τους πλούσιους, ούτε από τους διάσημους, ούτε από τους διακεκριμένους. Πρέπει να δεις τους φτωχούς, τον απλό λαό. Διότι αυτοί έχουν παραμείνει "αγνοί", καθαροί από τις επιρροές του χρήματος και της μόρφωσης, και έχουν διαμορφωθεί μόνο από την κοινωνία και τους γύρω τους.
Είναι αυτοί που κάνουν τη διαφορά.
4 comments:
Συμφωνώ.
Είναι η επικοινωνία των ανθρώπων δηλαδή των θεμάτων που κάνει τη διαφορά. Στα χαμηλά στρώματα τα θέματα είναι κατά κάποιο τρόπο κατασταλαγμένα δουλεμένα σε αφάνταστα μεγαλύτερο διάστημα, συγκεκριμένα τετριμμένα, αυτή η επανάληψη τα κάνει οικία σε όλους μας πάντα. Είναι ότι δεμένο περισσότερο με τον τόπο και το χώρο με το παρελθόν μας.
Να κι ένας ωραίος σύνδεσμος με φιλοσοφικά τηλεγραφήματα διαλέγω ένα παλαιότερο με paper & δίλημμα
Καλημέρα.
Νομίζω ότι θα έπρεπε να δεις τη μεσαία τάξη για το λόγο ότι οι φτωχοί εκθέτουνε τα ίδια χαρακτηριστικά με τους πλούσιους (από την αντίθετη πλευρά όμως).
Είναι μια από τις σοβαρότερες αναρτήσεις που έχω διαβάσει. Πιστεύω ότι είναι αφετηρία για πολλές συζητήσεις και για πολλά θέματα . Πχ ο στρατός η φτώχεια οι φτωχοί , ο πλούσιοι οι «φτωχοί» και οι «πλούσιοι» γιατί στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια βρέθηκαν πολλοί πλούσιοι ξαφνικά χωρίς να έχουν κουραστεί ιδιαίτερα. Αυτοί σίγουρα δεν έχουν καμία σχέση με τους πλουσίους της Μεγάλης Βρετανίας η του κόσμου γενικότερα. Η φτώχεια και ο πλούτος έχουν τα χαρακτηριστικά τους και την κουλτούρα τους όταν κάποιοι πολίτες μιας χώρας είναι συνειδητοποιημένοι ότι είναι φτωχοί η ότι είναι πλούσιοι.
Στην πατρίδα μας τα τελευταία χρόνια κάποιοι ξαφνικά έγιναν πλούσιου και ξαφνικά πάλι με τα τελευταία μέτρα πιθανών να ξαναέγιναν πάλι φτωχοί. Αυτή είναι η πραγματική κατάσταση της χώρας μας σήμερα κανείς δεν ξέρει αν είναι πλούσιος η φτωχός ούτε καν η ίδια μας η χώρα. Φαντάσου κάποιον που έχει σπίτια ,αυτοκίνητα κλπ είναι θεωρητικά πλούσιος αλλά κανείς δεν ξέρει ότι όλα τα χρεωστάει στις τράπεζες και δεν μπορεί να τα πληρώσει. Δυστυχώς λύγο η πολύ αυτή είναι η εικόνα της χώρας μας και για τους πλούσιους και για τους φτωχούς . Πιστεύω ότι η έλλειψη οικονομικής συνείδησης είναι η εικόνα της χώρας μας.
Πάντως συγχαρητήρια για την ανάρτηση.
Αναδημοσιεύω αναφέροντας βέβαια την πηγή.
Προσπάθησε να πάρεις όσα περισσότερα μπορείς από αυτές τισ συναναστροφές. Θα σου ανοίξουν τα μάτια για ένα κόσμο που υπάρχει γύρω σου καιδεν το φανταζόσουν. μετά από καιρό και όταν οι εμπειρίες αυτές κατασταλάξουν μέσα σου, θα δεις ότι θα σε έχουν αλλάξει (προς το καλύτερο εννοώ) κάνοντάς σε πιο σοφό.
Post a Comment